mainbg
index
index
onama
onama
apoteke
apoteke
istorija
istorija
kontakt
kontakt
dsgn4
pdf
Finansijski Izveštaj možete preuzeti klikom na gornju strelicu u PDF formi.
saveti
saveti
galenska
galenska
aktuelno
aktuelno
Pre dolaska diplomiranih lekara, u Valjevu je bilo narodnih empirika, samoukih lekara i apotekara, koji su znali da na svoj način leče i spravljaju lekove. U mnogim dućanima pored ostale robe trgovci su držali neke gotove lekove, sirovine za lekove, a pored njih i mnoge otrove koji su se koristili za zanatske svrhe, trovanje štetočina, pa je narod sve te stvari zvao otrovni lekovi. Ti običaji bili su nasleđeni još iz turskog vremena, a zbog neznanja i pogrešnog lečenja dolazilo je do trovanja. Dućani su svojom sadržinom i izgledom ličili na apoteke pa ih je narod tako i nazvao. Kada je mr.ph Matej Ivanović osnovao prvu apoteku u Beogradu i Srbiji 1830 godine požalio se Gospodar Jevremu Obrenoviću s’ molbom da zabrani lažnim lekarima i apotekarima, kao i trgovcima da prodaju kojekakve smeše bez terapijskog efekta od kojih se bolesnici truju. Tek 1837 godine Knjaz Miloš Obrenović donosi Ukaz kojim se zabranjuje prodaja lekova i otrova po dućanima, izuzev većih varoši gde jedan ovlašćeni trgovac uz dozvolu diplomiranog lekara ima pravo da ih nabavi, prodaje i naznači u koju svrhu će se upotrebiti. U varošima gde postoji apoteka dozvoljeno je davati lekove jakog dejstva na recept koji je propisao diplomirani lekar. Lekove je mogao da izdaje apotekar koji je po završetku studija položio zakletvu da ih neće izdavati mimo zakonskih propisa. Ovo se nije odnosilo na ''lekove koji su prosti '' /biljni čajevi, balsami i sl./ i koji ne mogu da škode.Cela Srbija je tada imala samo devet lekara i fizikusa koji su po pravilniku '' Nastavlenija za okružne lekare i fizikuse '' donetom 1839 godine bili u obavezi da imaju ručnu apoteku.
Sredinom 1868 godine u Srbiji je postojalo jedanaest apoteka. Kako je Valjevo imalo oko 3000 stanovnika to je valjevska opština pokušala da traži pogodno lice – diplomiranog apotekara koji ima moralne i stručne kvalifikacije, pouzdanost u radu, 500 dukata potrebnih za uredjenje apoteke kako je to po zakonu za apoteke i apotekare iz 1865 godine propisano.U traženju apotekara načelstvu valjevskom je pomogao biskup Štrosmajer koji je bio u prijateljskim vezama sa Knezom Mihajlom Obrenovićem i vidjenim ljudima.

U Đakovu, sedištu biskupa Štrosmajera postojala je apoteka u kojoj je radio mladi mr.ph Klaudio Prikelmajer. Uoči velikog praznika orguljaš katedrale se razboleo, pa se zabrinuti biskup požalio apotekaru da nema ko da svira na svečanoj misi. Kako je mr.ph Prikelmajer još u roditeljskoj kući stekao muzičko obrazovanje, svirao na klaviru i violini, a za vreme studija, u Beču od orguljaša crkve Svetog Stefana kod koga je stanovao, naučio da svira na orguljama, te je saopštio biskupu da je voljan da mu pomogne da reši nastali problem. Zadovoljan što je misa uspela, biskup je bio zahvalan mladom apotekaru koga je češće pozivao u goste te se tako ostvario prijateljski odnos. Po preporuci biskupa Štrosmajera mr. Plikelmajer 1869 godine dolazi u Srbiju, odlučuje se za Valjevo i podnosi potrebna dokumenta Ministarstvu unutrašnjih dela za osnivanje apoteke. Mninistarstvo mu dodeljuje koncesiju sa obavezom da apoteku opremi u roku od godinu dana i pozove komisiju koja će je pregledati i dozvoliti rad.

Mr. Prikelmajer završava opremanje apoteke pre isteka važenja koncesije i prva apoteka grada Valjeva i okruga Valjevskog je počela sa radom 5 septembra 1870 godine. Obzirom da je bio građanin Austro-Ugarske, po zakonu je morao podneti zahtev za prijem u srpsko podanstvo. Nakon petnaest meseci prepiske i položene zakletve u pravoslavnoj crkvi mr.ph Klaudio Prikelmajer zvanično postaje srpski podanik.
Mr. Prikelmajer je veoma rado prihvaćen i cenjen u Valjevu. Bio je svestrano obrazovan čovek, veliki ljubitelj muzike, svirao je nekoliko instrumenata, doneo prvi harmonijum na kome je svirao, osnovao pevačko društvo i amatersko pozorište, fotografisao je prijatelje i okolinu, što je zainteresovalo građane, pa su pazarnim danima opsedali apoteku radi fotografisanja, a ne lekova i kozmetike koju je spravljao u laboratoriji svoje apoteke. Kao odan podanik bio je u ratu 1876-1878 godine, ne samo kao apotekar, već i kao hirurški pomoćnik jer je to znanje stekao u vojno-medicinskoj akademiji u Beču.
Godine 1883 mr. Klaudije Prikelmajer kupuje plac u novom dele Valjeva i zida zgradu za apoteku sa stanom za svoju porodicu. Apoteka se zvala ''Stara apoteka'' i imala je svu potrebnu opremu i prostorije: oficinu, materijalku, laboratoriju i sobu za stalno dežurnog apotekara. Stečeno iskustvo iz oblasti praktične farmacije primenjivao je u svojoj apoteci spravljajući lekove koji su se tada upotrebljavali i prodavali narodu kao i lekove na koje je davao na recept za potrebe okružne bolnice. U njegovim manuelima sačuvano je mnogo propisa za proizvodnju kozmetike i za pravljanje mešavina za bengalske vatre u više boja, koje su u ono vreme, za velike svečanosti izrađivali jedino apotekari. Održavao je veze sa prijateljima širom Evrope, primao dnevne listove, ilustracije i stručne časopise, a u svojoj apoteci okupljao ugledne lekare, sudije, učitelje i činovnike. Jedan od bliskih prijatelja bio je Ljubomir Nenadović po obrazovanju i duhovnoj širini građanin Evrope. Njihovo prijateljstvo je krunisano kumstvom jer je Lj. Nenadović krštavao svu njegovu decu , medju njima starijeg sina Josifa koji je postao apotekar, nasledio oca i upravljao apotekom sve do otkupa apoteka od strane države 1949 godine.

Osnivanjem pevačkog društva, amaterskog pozorišta, a kasnije škole igranja društveni život je postao potpuniji, a zabave raznovrsnije iako je u to doba izlazak devojaka uveče i igranje u parovima tako blizu predstavljalo prekoračenje dozvoljenih granica dobrog ponašanja. Nije ni slučajno ovaj uticaj započeo baš od apoteke i apotekara. I u ostalom delu Evrope apoteka je bila mesto gde se oko apotekara i intelektualaca okupljao krug intelektualne elite grada koja je imala značajnu ulogu u razvoju društvenog života. Tako je Pariska akademija nauka u 17 veku nastala okjupljanjem u apoteci mr. Žofraja u Parizu, a Kraljevsko društvo u Engleskoj osnovano u kući oksvordskog apotekara Grosa. I sledećih decenija apoteka je zadovoljavala narodne potrebe i sticala renome. 1886 godine varošica Ub dobija svoju prvu apoteku koju osniva mr.ph Mihajlo Viktorović.

Okružna varoš Valjevo je 1891 godine imala 6439 stanovnika i po važećim zakonima stekla uslove za otvaranje još jedne apoteke. Ministarstvo unutrašnjih dela 1893 godine dodeljuje koncesiju apotekaru Miloradu Tadiću da u određenom delu grada može otvoriti apoteku u skladu sa zakonom. Nakon komisijskog pregleda 4 avgusta 1894 godine Valjevo dobija i drugu apoteku koja se zvala ''Apoteka kod jelena''. Nalazila se na uglu Tesne i Široke ulice. Kasnije mr. Tadić u istoj uluci, bliže centru Valjeva, podiže zgradu sa brojnim prostorijama za apoteku kao i odeljenje sa aparatima zadestilaciju vode kojom je snabdevao valjevsku bolnicu. Bila je poznata kao jedna od većiih, lepo uredjenih apoteka u Srbiji.U opremljenoj laboratoriji izradjivao je lekove i kozmetičke preparate pod nazivom Slavjanka. Bio je jedan od osnivača novčanog zavoda, predsednik Crvenog krsta, društva za ulepšavanje Valjeva i aktivan učesnik ondašnjih zbivanja u Srbiji.

Zbog izuzetne uloge apoteke i apotekara u društvu, nad njima je vršen strog nadzor, kako u pogledu snabdevenosti, tako i dobrim vladanjem prema na- nodu. Nadzor je obavljao okružni fizikus i sreski lekar, okružni i sreski načelnik a i građani su svoje pritužbe mogli upućivati mesnoj i centralnoj vlasti. Kao što su svi činovnici jednom godišnje ocenjivani, tako su i apotekari ocenjivani, a po daci su se unosili u '' Konduit listu '' koja je pored osnovnih podataka sadržala i sledeće: bračno stanje, stanje zdravlja, poslednji pregled apoteke, poštovanje propisa, vreme i mesto diplomiranja i vreme izdavanja dozvole za rad apoteke.

U decembru 1913 godine, nakon skoro pola veka života i rada u Valjevu umire cenjeni i uvažavani mr.ph Klaudio Prikelmajer /1837-1913/, a sledeće 1914 godine mr.ph Milorad Tadić /1859- 1914/. Nadležno ministarstvo postavlja administratore, magistre farmacije koji će samostalno rukovoditi apotekama. Nakon završenih studija farmacije, prekinutih zbog rata, apoteke preuzimaju njihovi sinovi mr.ph Josip Prikelmajer i mr.ph Petar Tadić. Sledećih godina Valjevo dobija i treću apoteku '' Kod lava '' koju osniva mr.ph Mihajlo Marković. Sve tri apoteke uspešno rade sve do 1949 godine. Te godine bivaju otkupljene od vlasnika, po Zakonu o otkupu javnih apoteka i nastavljaju da rade pod upravom Gradskog preduzeća za promet lekovima pod imenom I , II i III –ća gradska apoteka. Poslovale su kao samostalne zdravstve- ne ustanove sa sopstvenim računom i upravnikom, a redni broj apoteke je zame- njen imenima: Zdravlje, dr.Miša Pantić i Nova apoteka. Godine 1962 sve tri apoteke:'' Zdravlje '' u ulici Karađorđeva br.55, ''Dr.Miša Pantić u ulici Karađorđeva br.101 i '' Nova apoteka '' u ulici Vojvode Mišića br. 23 spajaju se u Apotekarski centar Valjevo sa sedištem u Karađorđe- voj br. 55. Upravnik je bio mr.ph Momčilo Matić. Apoteke su se nalazile u iz – najmljenim objektima, plaćala se zakupnina, izuzev apoteke '' Dr. Miša Pantić'' koja je otkupljena godinu dana ranije od vojnog garnizona. Reorganizacijom koja je usledila 1973 godine, sa 22 zaposlena radnika, na mesto direktora Apotekarskog centra Valjevo dolazi preduzimljivi mr.ph Mi- loš Medić i uspešno rukovodi sledećih dvadeset godina.U tom periodu izgrađe- ne su apoteke: '' 7 juli '' u ulici Vuka Karadžića br. 4 /1975 god./ , '' Zdravlje '' u ulucu Železnička br. 12 /1980 god./ i ''1 maj'' /1995 god./ u krugu valjevske bo- lnice i otvoren ogranak '' Krušik'' u krugu istoimene fabrike. Istovremeno su ise- ljene apoteke: ''Zdravlje'' u ulucu Karađorđevoj br. 55 i ''Nova apoteka '' u ulici Vojvode Mišića br. 23. Kako je grad rastao, tako se broj zaposlenih povećavao prijemom mladih farmaceuta i farmaceutskih tehničara. U periodu od 1989 do 1993 godine Apotekarski centar Valjevo je poslo- vao kao organizaciona jedinica Zdravstvenog centra Valjevo. Donošenjem no – vog zakona stvorili su se uslovi za ponovno izdvajanje apoteka, te se 20.06.1993 godine osniva Apotekarska ustanova Valjevo u čiji sastav su ušle apoteke svih šest opština Kolubarskog okruga sa 83 zaposlena radnika. U narednim godinama ustanova je u cilju poboljšanja uslova rada izvršila rekonstrukciju apoteka, opremila galensku laboratoriju, obnavljala opremu i medju prvima 1995. godine uvela informacioni sistem. Kako kvalitet usluge i unapredjenje poslovanja zahteva neprekidnu edukaciju zaposlenih i praćenje inovacija u oblasti informacione tehnologije, juna 2005. godine uveden je sistem menadžmenta kvaliteta, a aprila 2009. godine instaliran softver koji ispunjava sve zahteve savremenog poslovanja. Danas Apoteka ''Valjevo'' ima 103 zaposlena radnika na neodredjeno vreme, prati savremene trendove u farmaciji i ostalim oblastima značajnim za zdravlje stanovništva.
on1
logobar
Sve hitne informacije o radnom vremenu i ostalo možete dobiti na telefone dežurne službe tel/fax:014/224-560; 222-920.